از when و while برای بیان رابطه زمانی میان دو رویداد یا فعالیت استفاده میکنیم؛ while همچنین میتواند برای بیان تضاد یا مقایسه به کار برود. اما اگرچه هر دوی این کلمات برای توصیفکردن دو رویداد همزمان و نشاندادن رابطه زمانی بین دو جمله استفاده میشوند، نقشهای گرامری و ظرافتهای معنایی متفاوتی دارند. در این مطلب تفاوت when و while در انگلیسی را به زبان ساده، همراه با کاربردها، تفاوتها و مثالهای کاربردی برای هر کدام بررسی میکنیم.
when میتواند به یک نقطه زمانی مشخص یا به زمانی اشاره کند که دو رویداد در آن رخ میدهند؛ while بیشتر برای بیان همزمانی دو فعالیت یا رویداد در یک بازه زمانی به کار میرود. پس هر دو کلمه while و when زمانی استفاده میشوند که دو اتفاق همزمان رخ میدهند، دقیقتر بگوییم while معمولاً برای همزمانی دو فعالیت یا رویداد به کار میرود، اما when کاربرد گستردهتری دارد و میتواند برای یک رویداد مشخص، توالی رویدادها یا همزمانی استفاده شود. اگر به دنبال تسلط کامل بر گرامر انگلیسی هستید، شرکت در یک دوره زبان انگلیسی معتبر در یک آموزشگاه زبان انگلیسی میتواند به شما کمک کند تا این نکات ظریف را بهصورت ساختارمند بیاموزید.
در جدول زیر، تفاوتهای معنایی، ساختاری و کاربردی این دو کلمه و زمانهای فعلی رایج در کنار آنها را خلاصه کردهایم:
|
ویژگی |
when |
while |
|
تفاوت معنایی |
اشاره به یک نقطه مشخص و لحظهای در زمان (به معنای هنگامی که، زمانی که) |
اشاره به یک بازه زمانی و همزمانی دو کار (به معنای در حالی که، در مدتی که) |
|
زمان فعل رایج |
با زمانهای مختلف؛ در روایت گذشته، اغلب برای رویدادهای مشخص با گذشته ساده دیده میشود. |
با زمانهای مختلف؛ برای همزمانی، هم با فعل ساده و هم با فعل استمراری میآید. |
|
کاربرد اصلی |
برای اتفاقات کوتاه یا توالی اتفاقات، عادتها، لحظه وقوع یک کار |
برای اتفاقات طولانی یا همزمانی دو کار، تضاد و مقایسه، وقفه در کاری در حال انجام |
|
مثال کوتاه |
When she called, I was asleep. |
While I was cooking, he was cleaning. |
When کاربردهای مشخصی دارد، از جمله:
وقتی میخواهیم به یک نقطه زمانی مشخص در گذشته، حال یا آینده اشاره کنیم، از when استفاده میکنیم. در این کاربرد، تمرکز جمله روی همان لحظه وقوع است، نه روی مدتزمانی که کار طول کشیده.
When I arrived, she was already cooking dinner.
When I arrived, the rain started.
when همچنین برای نشاندادن دو اتفاقی که یکی بلافاصله بعد از دیگری رخ میدهد به کار میرود. در این حالت، هیچ همزمانی بین دو کار وجود ندارد، بلکه یکی پس از پایان دیگری آغاز میشود.
When she finishes work, she goes to the gym.
When she finished her homework, she went to bed.
یکی دیگر از کاربردهای رایج when، نشاندادن اتفاقی است که کار دیگری را وسط راه قطع میکند. در این ساختار، معمولاً کار در حال انجام، با زمان استمراری و اتفاق ناگهانی با گذشته ساده بیان میشود.
I was watching TV when the power went out.
When I was 25, I was working in New York City.
در این جمله ما یک فعل استمراری داریم، اما چون در مورد یک دوره زمانی خاص صحبت میکنیم، از when استفاده میکنیم نه از while. وقتی یکی از فعلها ساده و دیگری استمراری است، انتخاب بین when و while به رابطه زمانی میان دو رویداد بستگی دارد.
He called while/when I was sleeping.
در این مورد، میتوانید هم از when و هم از while استفاده کنید. یعنی قبل از یک فعل استمراری از while یا when استفاده میکنیم، اما وقتی when پیش از یک رویداد کوتاه یا مشخص میآید، معمولاً از when استفاده میکنیم، نه while.
I was sleeping when he called.
I was driving home from work when I got into an accident.
when میتواند برای بیان عادتها یا اتفاقاتی که هر بار در شرایط مشخصی تکرار میشوند نیز به کار رود.
When it rains, I stay home and read a book.
وقتی دو رویداد در زمان مشخصی رخ میدهند یا یکی پس از دیگری اتفاق میافتد، when میتواند رابطه زمانی میان آنها را نشان دهد.
I picked up the phone when it rang.
when I get home, I take off my shoes.
در اینجا دو فعل گذشته ساده داریم، نه استمراری. دو فعل مفرد که خیلی نزدیک به هم، تقریباً همزمان اتفاق افتادهاند؛ بنابراین از when استفاده میکنیم.
همچنین ما از when همراه با سن استفاده میکنیم:
I got my driver’s license when I was 16 years old.
I went to Brazil for the first time when I was 19.
همانطور که در ابتدای مطلب بیان کردیم ما از while و when زمانی استفاده میکنیم که دو چیز همزمان اتفاق میافتند. حالا، وقتی دو عمل در یک بازه زمانی همزمان اتفاق میافتند و دو فعل استمراری داریم، معمولاً از while استفاده میکنیم. به مثالهای زیر توجه کنید:
Right now, I’m recording a video while my husband is working.
یا
While I was cooking, he was cleaning the kitchen.
I was reading a book while my brother was playing games.
در این مثالها اگر دقت کنید، ما دو فعل استمراری داریم. پس از while استفاده میکنیم.
while همچنین برای نشاندادن کاری که در حال انجام بوده و اتفاق دیگری وسط آن رخ داده به کار میرود. برخلاف when که روی خودِ اتفاق ناگهانی تمرکز دارد، while روی کار در حال انجام تمرکز میکند. در این نوع جمله، فعل بعد از while اغلب استمراری است، اما استفاده از زمان ساده نیز ممکن است.
While I was reading my book, the phone rang.
یکی از کاربردهای جالب while، مقایسه یا نشاندادن تضاد بین دو موقعیت است، کاربردی که while بهطور معمول برای آن استفاده میشود و با کاربرد زمانی when متفاوت است. در این نوع جمله، معمولاً هیچ رابطه زمانی واقعی بین دو بخش جمله وجود ندارد و while صرفاً نقش مقایسه را ایفا میکند.
While he likes tea, she prefers coffee.
در برخی جملهها، while میتواند معنایی نزدیک به although داشته باشد و برای بیان تضاد یا امتیاز به کار برود. در این کاربرد نیز، مانند کاربرد مقایسهای، ارتباطی به زمان فعل ندارد و صرفاً نقشی منطقی در جمله ایفا میکند.
While I understand your point, I still disagree.
تفاوت when و while در انگلیسی را میتوان در یک جمله خلاصه کرد: when برای لحظهها و توالی اتفاقات و while برای همزمانی، وقفه و تضاد به کار میرود. نکته کلیدی برای تشخیص when از while این است که از خودتان بپرسید: آیا صحبت از یکلحظه خاص است یا از دو کاری که همزمان در حال انجامشدن هستند؟ اگر پاسخ لحظه خاص باشد، when گزینه درست است و اگر پاسخ همزمانی دو کار باشد، while مناسبتر خواهد بود.
when معمولاً به یکلحظه مشخص در زمان اشاره دارد، در حالی که while بیشتر برای نشاندادن همزمانی دو کار یا یک بازه زمانی به کار میرود.
نه همیشه، اما در بیشتر موارد بهخصوص هنگام نشاندادن همزمانی دو کار، زمان استمراری (Continuous) طبیعیتر و رایجتر است.
ساختن جملات متعدد با هر دو کلمه، مقایسه مستقیم آنها در موقعیتهای مشابه و توجه به زمان فعل بعد از هرکدام، بهترین راه برای یادگیری این تفاوت است.