زبان انگلیسی با لهجههای گوناگونی در سراسر جهان صحبت میشود؛ اما دو لهجهای که بیشترین اهمیت را در یادگیری و آموزش دارند، لهجه بریتانیایی (British English) و لهجه آمریکایی (American English) هستند. درک تفاوت لهجه بریتیش و امریکن برای زبانآموزان و هر کسی که قصد استفاده حرفهای از این زبان را دارد، ضروری است. در این مقاله، بهطور جامع به بررسی این تفاوتها میپردازیم.
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن
انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی از یک ریشه مشترک به وجود آمدهاند؛ اما در طول قرنها بهطور مستقل تکامل یافتهاند. این دو لهجه از نظر تلفظ، واژگان، دستور زبان و حتی نوشتار با یکدیگر تفاوتهایی دارند. شناخت این تفاوتها، میتواند در درک بهتر متون، فیلمها، موسیقی و مکالمات روزمره به شما کمک کند.
بهطور کلی، تفاوت لهجه بریتیش و امریکن در پنج حوزه اصلی دیده میشود: تلفظ، املا، حروف اضافه، لغات و گرامر. در ادامه، هر یک از این حوزهها را بهصورت مفصل بررسی میکنیم.
تفاوت لهجه امریکن و بریتیش از نظر تلفظ
تلفظ مهمترین و بارزترین وجه تمایز این دو لهجه است. برخی از تفاوتهای کلیدی تلفظی عبارتاند از:
- حرف R: در لهجه امریکن، حرف R در تمام موقعیتهای کلمه تلفظ میشود (مانند car، park، butter)؛ اما در لهجه بریتیش، حرف R در انتهای هجا یا پیش از حرف بیصدا معمولا تلفظ نمیشود
- حرف A: در کلماتی مانند bath، path، dance در لهجه بریتیش بهصورت /ɑː/ تلفظ میشود؛ ولی در لهجه امریکن بهصورت /æ/ است
- حرف T میانی: در لهجه امریکن، T میانی در کلماتی مانند butter، better، water اغلب به D تبدیل میشود؛ اما در لهجه بریتیش T همچنان واضح است
- تکیه هجا: در برخی کلمات، جای تکیه فرق میکند. برای مثال، کلمه laboratory در امریکن با تکیه بر هجای اول و در بریتیش با تکیه بر هجای دوم تلفظ میشود
- واکههای کوتاه: در کلماتی مانند hot, lot, got در لهجه امریکن واکه /ɑ/ به کار میرود؛ ولی در بریتیش واکه /ɒ/ استفاده میشود
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن از نظر املا
تفاوتهای املایی بین این دو لهجه بسیار قابلتوجه هستند و اگر به آنها دقت نکنید، ممکن است در نوشتار دچار اشتباه شوید:
- پسوند -our در مقابل –or: بریتیشها از colour, favour, honour و آمریکاییها از color, favor, honor استفاده میکنند
- پسوند -re در مقابل –er: theatre/theater، centre/center، litre/liter نمونههای رایج هستند
- پسوند -ise در مقابل –ize: در بریتیش organise, recognise معمول است؛ اما در امریکن organize, recognize رایجتر است
- حرف L مضاعف: در بریتیش travelling, cancelled با دو L نوشته میشود؛ اما در امریکن traveling, canceled با یک L
- پسوند -ogue در مقابل-og: catalogue/catalog، dialogue/dialog از دیگر تفاوتهای املایی این دو لهجه هستند
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن از نظر حروف اضافه
استفاده از حروف اضافه (Prepositions) نیز در این دو لهجه متفاوت است. در این بخش، چند نمونه آوردهایم:
- At the weekend (بریتیش) در مقابل On the weekend (امریکن)
- In hospital (بریتیش) در مقابل In the hospital (امریکن)
- Monday to Friday (بریتیش) در مقابل Monday through Friday (امریکن)
- At university (بریتیش) در مقابل In college (امریکن)
- For years (بریتیش) در مقابل In years (امریکن)
تفاوت لهجه امریکن و بریتیش از نظر لغات
تفاوت در واژگان روزمره، میتواند جذابترین تفاوت لهجه بریتیش و امریکن باشد. بسیاری از اشیا و مفاهیم یکسان در این دو لهجه نامهای کاملا متفاوتی دارند:
| انگلیسی بریتانیایی (British) |
انگلیسی آمریکایی (American) |
معنی |
| Autumn |
Fall |
فصل پاییز |
| Flat |
Apartment |
آپارتمان |
| Lift |
Elevator |
آسانسور |
| Biscuit |
Cookie |
کوکی / بیسکویت |
| Boot |
Trunk |
صندوقعقب ماشین |
| Chemist |
Pharmacy |
داروخانه |
| Holiday |
Vacation |
تعطیلات |
| Petrol |
Gas |
بنزین |
| Rubbish |
Garbage / Trash |
زباله |
| Underground / Tube (mainly London) |
Subway |
مترو |
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن از نظر گرامر
در حوزه گرامر نیز تفاوتهایی وجود دارند که در مکالمه و نوشتار مشهود هستند:
- زمان حال کامل (Present Perfect): در لهجه بریتیش، استفاده از این زمان رایجتر است. برای مثال: «I”ve just eaten» (بریتیش) در مقابل «I just ate» (امریکن)
- فعلهای کمکی: shall در بریتیش بیشتر در موقعیتهای رسمی یا پیشنهادات دیده میشود، اما در هر دو لهجه will کاربرد اصلی دارد.
- جمع و مفرد: در بریتیش انگلیسی، اسامی جمع گروهی (collective nouns) میتوانند هم با فعل مفرد و هم جمع بیایند، در حالی که در امریکن معمولاً با فعل مفرد استفاده میشوند.
- Have و Have got: در بریتیش، ساختار “have got” رایجتر است، در حالی که در امریکن استفاده از “do you have” طبیعیتر است. این تفاوت بیشتر سبک کاربردی است تا لهجهای.
مزایا و معایب لهجه امریکن
لهجه امریکن در دنیای امروز از گستردگی بسیار بالایی برخوردار است. مزایا و معایب آن عبارتاند از:
مزایا:
- رسانههای جهانی: بیشتر فیلمهای هالیوودی، سریالهای تلویزیونی پرطرفدار، موسیقی پاپ و محتوای دیجیتال با لهجه امریکن تولید میشوند که یادگیری آن را از طریق رسانهها آسانتر میکنند
- تجارت و فناوری: بسیاری از شرکتهای بزرگ فناوری مانند گوگل، اپل، مایکروسافت و متا آمریکایی هستند و اسناد فنی آنها با لهجه امریکن نوشته شدهاند
- تلفظ آسانتر: در امریکن R در همه موقعیتها تلفظ میشود، در حالی که در بریتیش در برخی موقعیتها تلفظ نمیشود (non-rhoticity)
- گستردگی کاربرد: ایالات متحده آمریکا پرجمعیتترین کشور انگلیسیزبان است و لهجه امریکن در کشورهای بسیاری استفاده میشود
معایب:
- در محیطهای آکادمیک بریتانیایی ممکن است کمتر پذیرفته شود
- برخی اصطلاحات آمریکایی در کشورهای دیگر قابلدرک نیست
مزایا و معایب لهجه بریتیش
لهجه بریتانیایی با سابقه تاریخی غنیتر، مزایا و ویژگیهای خاص خود را دارد. مزایا و معایب آن عبارتاند از:
مزایا:
- پرستیژ آکادمیک: لهجه بریتیش در محیطهای دانشگاهی، ادبیات کلاسیک و نهادهای رسمی بینالمللی مانند سازمان ملل از اعتبار بالایی برخوردار است
- کاملبودن دستوری: برخی زبانشناسان معتقدند ساختار گرامری بریتیش حفظشدهتر و کاملتر است
- درک بهتر لهجههای دیگر: یادگیری لهجه بریتیش به دلیل نزدیکی به لهجههای استرالیایی، نیوزیلندی و ایرلندی، درک طیف وسیعتری از لهجهها را آسانتر میکند
معایب:
- دسترسی محدودتر به منابع آموزشی رایگان نسبت به لهجه امریکن
- تلفظ R ممکن است برای برخی زبانآموزان گیجکننده باشد

لهجه بریتیش بهتر است یا امریکن؟
پاسخ به این سؤال کاملا به هدف و نیاز شما بستگی دارد. هیچیک از این دو لهجه از نظر زبانشناسی برتر از دیگری نیست. هر دو فرم معتبر و کاملی از زبان انگلیسی هستند.
اگر قصد دارید در آمریکا تحصیل کنید، در شرکتهای آمریکایی کار کنید یا با رسانههای آمریکایی ارتباط زیادی داشته باشید، لهجه امریکن انتخاب بهتری است. از سوی دیگر، اگر به کشورهای اروپایی، استرالیا یا کشورهای مشترکالمنافع مهاجرت خواهید کرد، لهجه بریتیش گزینه مناسبتری برای شما خواهد بود.
برای آزمون آیلتس لهجه بریتیش بهتر است یا امریکن؟
یکی از سؤالات رایج بین داوطلبان آزمون آیلتس این است که کدام لهجه برای این آزمون مناسبتر است. پاسخ روشن است: هر دو لهجه در این آزمون کاملا پذیرفتهشده هستند و هیچ تفاوتی در نمرهدهی ایجاد نمیکنند. بااینحال، چند نکته مهم وجود دارند که باید در نظر بگیرید:
- بخش Listening در آیلتس عمدتا از لهجه بریتانیایی، استرالیایی و نیوزیلندی استفاده میکند؛ بنابراین آشنایی با لهجه بریتیش در این بخش مفیدتر است
- در بخش Writing و Speaking، داوطلب آزاد است از هر لهجهای استفاده کند
- ثبات در لهجه مهم است؛ در بخش Writing نباید از هر دو سیستم املایی بهطور همزمان استفاده کنید
سخن پایانی
تفاوت لهجه بریتیش و امریکن یک موضوع گسترده و جذاب است که دامنه آن از تلفظ و واژگان تا گرامر و املا را در بر میگیرد. آشنایی با هر دو لهجه، دیدگاه جامعتری نسبت به زبان انگلیسی به شما میدهد و به شما کمک میکند با طیف وسیعتری از انگلیسیزبانان ارتباط برقرار کنید.
برای پیشرفت در یادگیری زبان انگلیسی، توصیه میشود یک لهجه را بهعنوان لهجه اصلی خود انتخاب کنید و درعینحال، با ویژگیهای لهجه دیگر نیز آشنا شوید. ثبات در یادگیری، شرکت در یک دوره زبان انگلیسی استاندارد و هدفمند و استفاده از منابع متنوع مانند فیلم، پادکست و کتاب، کلید موفقیت در تسلط بر هر یک از این دو لهجه است.
سؤالات متداول
آیا می توان لهجه های زبان انگلیسی را با هم مخلوط کرد؟
خیر. این کار توصیه نمیشود. مخلوطکردن لهجهها بهویژه در نوشتار (برای مثال، استفاده از colour و color در یک متن) نشانهای از ضعف شما در زبان انگلیسی است. یک لهجه را انتخاب و فقط از آن استفاده کنید.
کدام لهجه زبان انگلیسی برای یادگیری آسان تر است؟
این موضوع به زبان مادری و پیشزمینه زبانی شما بستگی دارد. بسیاری از زبانآموزان ایرانی لهجه امریکن را به دلیل دردسترسبودن بیشتر منابع (فیلم، سریال، موسیقی) سادهتر تلقی میکنند.
آیا تفاوت لهجه بریتیش و امریکن مانع درک متقابل می شود؟
خیر. باوجود تفاوتهای موجود، گویندگان هر دو لهجه یکدیگر را بهراحتی درک میکنند. تفاوتها عمدتا در واژگان، تلفظ و نوشتار هستند و برقراری ارتباط را دشوار نمیکنند.